Płatne obowiązki dla 14-latka: stawki i przykłady

Czternastolatek wyrósł już z zadań za kieszonkowe w stylu karmienia kota, a do większości prawdziwych prac jeszcze nie dorósł. Właśnie w tej luce mieści się płatna praca w domu. Ten poradnik pokazuje, co czternastolatek zrobi dobrze, które zadania powinny zostać bezpłatne, ile płacić za resztę i jak przekazywać pieniądze, żeby pasowało to komuś, kto żyje w telefonie.

Jakie obowiązki 14-latek powinien robić bez zapłaty?

Zacznij od tego, bo od tego zależy reszta. Czternastolatek jest pełnoprawnym członkiem domu. Jego pokój, jego pranie, jego naczynia, jego część wynoszenia śmieci i regularny rodzinny posiłek to część życia pod jednym dachem. Za to się nie płaci i tak ma zostać.

Typowe zalecenia dla dzieci od 13. roku życia to 30–45 minut pracy dziennie, w tym samodzielne pranie od początku do końca i pomoc przy młodszym rodzeństwie. To jest podstawa. Płacić zaczynasz dopiero ponad nią.

Test jest prosty: czy inaczej trzeba by to zrobić samemu albo komuś za to zapłacić? Sprzątanie własnej łazienki to podstawa. Posprzątanie całego domu w sobotę, gdy Ciebie nie ma, to już praca.

Jakie prace w domu mogą dać 14-latkowi zarobek?

Czternaście lat to wiek na zadania, które wymagają siły, czasu albo odpowiedzialności. Tabela dzieli je według wielkości, z przedziałami, których używamy w całym blogu: od 0,25 do 1 USD za małe dodatkowe zadanie i od 2 do 5 USD za duże.

Dwie uwagi do tabeli. Po pierwsze, trawnik i samochód to klasyczne duże zadania nie bez powodu: mają wyraźny początek, wyraźny koniec i efekt widoczny od razu na podjeździe. Po drugie, opieka nad rodzeństwem to kwestia decyzji. W jednych domach należy do podstawy dla nastolatków od 13. roku życia, w innych jest płatna. Ustal to z góry i powiedz głośno, bo nastolatek zaskoczony w jedną czy w drugą stronę będzie niezadowolony.

Jak ustalić uczciwą stawkę?

Uczciwa stawka składa się z trzech rzeczy: wielkości zadania, jakości, jakiej oczekujesz, i tego, ile inaczej byś zapłacił. Czternastolatki szybko porównują zadanie z tym, co wzięłaby obca osoba, więc oprzyj się na tym. Jeśli firma od ogrodów liczy 40 USD za trawnik, a Ty płacisz nastolatkowi 5 USD, zauważy to. Nie musisz dorównywać rynkowi, ale warto umieć wyjaśnić różnicę: mieszka tu, używa Waszej kosiarki, a ta praca to ćwiczenie.

Oto cztery kroki, jak to ustawić.

1. Wypisz zadania, które chętnie oddasz komuś innemu. Wybierz trzy do pięciu.
2. Przypisz każde do małych, średnich albo dużych, kierując się minutami z tabeli powyżej.
3. Ustalcie prostymi słowami, jak wygląda „zrobione”. „Skoszone” znaczy każdy pas, przycięte brzegi i resztki zmiecione ze ścieżki.
4. Wpisz stawkę obok zadania i trzymaj się jej przez miesiąc, zanim cokolwiek zmienisz.

Jeśli nastolatek chce negocjować, pozwól mu. Czternastolatek, który przedstawia argumenty za 6 USD zamiast 5 USD, ćwiczy coś pożytecznego. Tylko nie renegocjuj na gorąco, gdy stoi z włączoną kosiarką.

Jak wygląda przykładowy tydzień?

Załóżmy, że Twój czternastolatek robi zwykłe 35 minut dziennie bezpłatnych obowiązków: swój pokój, własne pranie, sprzątanie ze stołu i wynoszenie śmieci. Do tego wybiera dwa płatne zadania.

Wychodzi 7 USD tygodniowo, czyli dużo mniej niż typowe tygodniowe kieszonkowe w tym wieku (15–25 USD). To celowe. Płatne zadania to dodatkowe pieniądze obok kieszonkowego albo zamiast niego, jeśli wolisz powiązać dochód z wysiłkiem. Jeśli boisz się, że płacenie za wszystko rozpieści dziecko, przeczytaj, jak nagradzać dziecko bez rozpieszczania.

Jak płacić nastolatkowi: gotówką, przez aplikację czy w punktach?

Forma ma mniejsze znaczenie niż nawyk. Płać w stałym dniu, płać w całości i nigdy „nie zapominaj” na tydzień.

Gotówka jest konkretna. Nastolatek widzi, jak wychodzi z Twojego portfela i trafia do jego. Minus: znika w kieszeni i rzadko dociera do oszczędności.

Płatność w aplikacji bankowej albo przelew sprawdza się, gdy czternastolatek ma własne konto. Pieniądze przychodzą ze znacznikiem czasu, co się przydaje, gdy spieracie się, czy zapłacono. Łatwiej też namówić go na odłożenie części, powiedzmy jednej trzeciej.

Punkty to coś pośredniego. Nastolatek zdobywa punkty za każde zadanie, a punkty zamienia się na to, co ustalisz: czas przed ekranem, wieczorne wyjście albo pieniądze według stałego przelicznika. W domyślnej propozycji Famiyo 100 punktów to 1 USD, więc trawnik za 5 USD to 500 punktów. Zaleta to wybór. Nastolatek, który zbiera na słuchawki, może wypłacić punkty jako pieniądze, a ten, który chce po prostu dłużej posiedzieć wieczorem, wyda je na to. Jak zbudować system, który przetrwa dłużej niż pierwszy miesiąc, opisuje nasz poradnik o systemie nagród dla dzieci.

Jak to ustawić w Famiyo

Famiyo to darmowa aplikacja rodzinna na iPhone’a i Androida, która łączy wspólny kalendarz rodzinny, zadania z punktami i sklep z nagrodami. Dzieci dołączają kodem, bez adresu e-mail. Przy płatnych zadaniach podstawowe obowiązki dajesz nastolatkowi jako zwykłe zadania, większe dodajesz z wyższą liczbą punktów, a kieszonkowe umieszczasz w sklepie z nagrodami jako pozycję z ceną w punktach. Nastolatek odbiera nagrodę na własnym telefonie i widzi, ile punktów mu zostało. Same pieniądze przekazujesz poza aplikacją, więc gotówkę albo przelew dajesz, gdy odbierze nagrodę. Jeśli porównujesz opcje, zajrzyj do zestawienia najlepszych aplikacji do kieszonkowego dla dzieci.

Możesz też pozwolić nastolatkowi samodzielnie odhaczać zadania albo wymagać najpierw zatwierdzenia przez rodzica. Przy płatnych zadaniach lepsze jest zwykle zatwierdzanie.

Co może pójść nie tak i jak to naprawić

Nastolatki świetnie wyszukują granice każdego systemu. Kilka problemów powtarza się przewidywalnie.

Pierwszy to „zrobię to później”. Daj każdemu płatnemu zadaniu termin i powiedz, że po jego upływie zadanie wraca na listę otwartych albo przechodzi do rodzeństwa.

Drugi to nastolatek, który uzna, że pieniądze nie są warte wysiłku. Ma do tego prawo. Jeśli odmówi płatnego zadania, nie dostaje pieniędzy. Podstawę nadal robi.

Trzeci to zacieranie granicy między płatnym a bezpłatnym. Jeśli płacisz za załadowanie zmywarki we wtorek, w środę trudno będzie wymagać tego za darmo. Trzymaj wyraźną linię i spisz listę rzeczy bezpłatnych.

Na koniec: jeśli nastolatek rozgląda się też za pracą poza domem, nie przerywajcie rozmowy. Opieka nad dziećmi i prace w ogrodzie u sąsiadów są w tym wieku normalne, a domowe stawki dają poczucie, ile warty jest jego czas. Gdy skończy 15 lat, zadania i stawki rosną razem z nim, a nasz poradnik o płatnych obowiązkach dla 15-latka zaczyna się tam, gdzie ten się kończy.

W tym tygodniu wybierz z tabeli trzy zadania, wpisz obok każdego stawkę i powieś listę na lodówce albo dodaj ją do aplikacji, zanim ktokolwiek zacznie pracę.