Kieszonkowe za obowiązki: jak ustawić uczciwy system

Twoja dziewięciolatka stoi przy zmywarce i pyta: „Jak ją opróżnię, dostanę dolara?”. To właśnie ten moment, w którym większość rodzin orientuje się, że potrzebuje prawdziwego systemu kieszonkowego za obowiązki, zamiast dogadywać się przy każdym zadaniu osobno. Ten poradnik pokazuje trzy modele, przykładową tabelę z konkretnymi kwotami, zasady, które chronią przed kłótniami w dniu wypłaty, i sposób na to, jak dawać pieniądze, gdy dziecko nigdy nie trzymało w ręku banknotu.

Trzy sposoby na połączenie obowiązków z kieszonkowym

Każdy system kieszonkowego za obowiązki to wariant jednego z tych modeli. Różnice między nimi liczą się bardziej niż same kwoty.

Model mieszany z ostatniego wiersza to ten, od którego byśmy zaczęli. Stałe kieszonkowe daje dziecku regularną kwotę do ćwiczeń, niepłatne obowiązki jasno pokazują, że wszyscy współtworzą dom, a płatne dodatki dają uczciwe „tak” na pytanie przy zmywarce.

Co do samej kwoty podstawowej, popularna zasada to 1 USD tygodniowo za każdy rok życia, więc dziesięciolatek dostaje około 10 USD. Potraktuj to jako punkt wyjścia, a nie normę. W poradniku ile kieszonkowego dla dziecka według wieku znajdziesz typowe widełki i to, na co pieniądze mają wystarczać na każdym etapie.

Które obowiązki są płatne, a które nie

Na tym wykłada się większość systemów, więc ustal to, zanim cokolwiek ogłosisz. Prosty test działa niemal zawsze: jeśli zadanie dotyczy porządku w rzeczach dziecka albo codziennego utrzymania domu, to obowiązek rodzinny i nie jest płatny. Jeśli to praca, którą w weekend zrobiłbyś sam albo zapłacił komuś za jej wykonanie, może być płatnym dodatkiem.

Do niepłatnych obowiązków rodzinnych zwykle należy: ścielenie łóżka, sprzątanie własnego talerza, wrzucanie prania do kosza, sprzątanie pokoju, karmienie zwierzaka i pakowanie plecaka do szkoły.

Płatne dodatki są większe, rzadsze i trochę mniej przyjemne. Mycie samochodu, grabienie fragmentu ogrodu, przecieranie frontów kuchennych szafek, szorowanie mebli ogrodowych czy opróżnienie jednej półki w szafie – wszystko to się kwalifikuje. Stosuj popularne stawki: 0,25–1 USD za małe dodatkowe zadanie i 2–5 USD za duże, a cenę zapisz przy każdym zadaniu, zanim ktokolwiek zacznie. Nastolatki mogą brać większe płatne prace; w tekście obowiązki dla nastolatków, za które można zarobić znajdziesz uczciwe stawki za takie zadania.

Jeszcze jedna zasada: płatne dodatki są dostępne dopiero po wykonaniu obowiązków domowych na dany dzień. Inaczej dziecko chętnie umyje samochód za 3 USD, podczas gdy jego pokój wygląda jak po przejściu huraganu.

Przykładowa tabela kieszonkowego dla 8-latka

Tak wygląda kompletna tabela dla ośmiolatka w modelu mieszanym. Podstawa to 8 USD tygodniowo, podzielone na wydawanie, oszczędzanie i dawanie w proporcji 50%, 40% i 10%.

Limit jest opcjonalny, ale pomaga. Bez niego zmotywowane dziecko potrafi zamienić sobotę w licytację, a Ty płacisz 14 USD za prace, na których wykonaniu wcale Ci nie zależało.

Jeśli kwoty w dolarach są zbyt konkretne dla młodszego dziecka, punkty działają tak samo. Przy 100 punktach za 1 USD zadanie za 2 USD to 200 punktów, a przeliczenie robisz w dniu wypłaty. Nasz system punktów za obowiązki wyjaśnia, ile punktów dać za zadania różnej wielkości.

Zasady, które chronią przed kłótniami w dniu wypłaty

Dzieci to świetni prawnicy. Spisz zasady, gdy wszyscy są spokojni, przeczytajcie je raz razem i powieś obok tabeli.

1. Kieszonkowe podstawowe jest wypłacane co tydzień, nawet w tygodniu pełnym bałaganu. Nie obcina się go za obowiązki domowe.
2. Obowiązki domowe idą przed ekranem, spotkaniami z kolegami i płatnymi dodatkami. To jest konsekwencja, a nie pieniądze.
3. Płatny dodatek się liczy, gdy jest zrobiony według standardu, który mu pokazałeś. Jeśli jest wykonany do połowy, trzeba go poprawić, zanim zostanie wypłacony.
4. Dzień wypłaty jest stały. Wybierz jeden dzień i godzinę, na przykład niedzielę po kolacji, i nie przesuwaj ich.
5. Żadnych zaliczek. Jeśli dziecko chce czegoś, co kosztuje więcej, niż ma, oszczędza na to.
6. Dziecko może w danym tygodniu odmówić płatnych dodatków. Obowiązków domowych odmówić nie może.
7. Kwota podstawowa rośnie raz w roku, na urodziny, a nie po dobrej kłótni.

Zasada 5 jest dla rodziców najtrudniejsza. Odmowa zaliczki we wtorek wydaje się niemiła, ale trzy tygodnie czekania na coś, czego dziecko naprawdę chce, uczy więcej niż jakikolwiek wykład o oszczędzaniu. Tekst o odraczaniu gratyfikacji u dzieci wyjaśnia, dlaczego warto to czekanie chronić.

Gotówka, karta czy zeszyt: wypłata, gdy nikt nie nosi gotówki

Wielu rodziców rzadko ma przy sobie banknoty, przez co tygodniowe 8 USD okazuje się zaskakująco niewygodne. Masz trzy praktyczne możliwości.

Gotówka w słoikach nadal sprawdza się najlepiej u dzieci poniżej 8. roku życia. Muszą zobaczyć pieniądze i potrzymać je w ręku, żeby je zrozumieć. Trzy słoiki z napisami „wydaję”, „oszczędzam” i „daję” pokazują podział, a liczenie słoika z oszczędnościami co kilka tygodni to mała frajda.

Zeszyt, czasem nazywany bankiem mamy i taty, pasuje dzieciom w wieku od około 8 do 12 lat. Ty trzymasz pieniądze i prowadzisz bieżące saldo, na papierze albo w arkuszu. Gdy dziecko chce coś kupić, płacisz i odejmujesz kwotę od salda. Ryzyko polega na tym, że saldo wydaje się pieniędzmi na niby, więc sprawdzajcie je razem w dniu wypłaty i pozwól dziecku robić z niego prawdziwe zakupy.

Konto dla dzieci albo karta debetowa mają sens u wielu nastolatków, zwłaszcza gdy zaczynają kupować online. W dniu wypłaty robisz przelew, a dalej dziecko zarządza pieniędzmi samo. Umiejętności wyćwiczone na słoikach i zeszycie przenoszą się wprost.

Cokolwiek wybierzesz, oddziel śledzenie obowiązków od miejsca, w którym leżą pieniądze. Tabela decyduje, ile dziecko zarobiło. Słoik, zeszyt czy konto to tylko miejsce, gdzie te pieniądze lądują.

Kieszonkowe za obowiązki w Famiyo

Famiyo to darmowa aplikacja rodzinna na iPhone’a i Androida, która łączy wspólny kalendarz rodzinny, zadania z punktami i sklep z nagrodami. Dzieci dołączają kodem, bez adresu e-mail. W kieszonkowym płatne dodatki stają się zadaniami z punktami: odkurzenie samochodu za 200 punktów, segregowanie śmieci za 50. Dziecko odhacza je na własnym telefonie albo najpierw zatwierdzasz je Ty, a gdy zadanie jest zrobione, dostajesz powiadomienie.

W sklepie z nagrodami dodajesz nagrodę, na przykład „5 USD kieszonkowego” za 500 punktów, obok nagród niezwiązanych z pieniędzmi. Gdy dziecko ją odbiera, widzi, ile punktów mu zostało, a Ty wypłacasz gotówkę albo robisz przelew samodzielnie, bo aplikacja nie przenosi prawdziwych pieniędzy. Inne rozwiązania znajdziesz w naszym zestawieniu najlepszych aplikacji do kieszonkowego dla dzieci.

Zacznij w tę niedzielę: wpisz na jednej kartce kwotę podstawową, cztery obowiązki domowe i trzy dodatki z cenami, a przez trzy tygodnie nic nie zmieniaj.